Word lid Bestel gratis

Voorkomen van een verslechtering

Kris Mooren, longarts KSG sprak op 13 maart 2014 voor ruim 50 aanwezigen over het voorkomen van verslechtering van de longen.

Zij vindt belangrijk dat er zovelen zijn gekomen omdat dit een buitengewoon belangrijk onderwerp is. Vooral de eigen rol van de patiënt is heel belangrijk: Trek op tijd aan de bel. Bij een te late melding kan dit grote gevolgen hebben voor het verdere verloop.

Meestal is een virus de reden van deze verslechtering. Hoe is dat te voorkomen want virussen en bacteriën zijn overal. Als de weerstand wat minder is, grijpen deze hun kans. De luchtwegen gaan ontsteken en versmallen dan: ergo benauwdheid. De belangrijkste oorzaak is het ontmoeten van veel mensen.

Remedie: goed slapen, goede voeding, bewegen. Longverpleegkundigen kunnen adviseren. Bij goede gewone voeding behoeft geen bijvoeding. Overgewicht is slecht maar bij te snel afvallen ben je vatbaarder voor virussen en bacteriën. Bij het ziek zijn vermindert de eetlust. Bijvoeding kan dan van belang zijn. Verstandig is om één keer per week op de weegschaal te gaan staan om o.a. alert te zijn op afvallen.

Het duurt lang eer een patiënt na een longontsteking weer de oude wordt. Tegenwoordig wordt ook de term longaanval gebruikt. Je wordt dan vatbaarder omdat de longblaasjes ontsteken en versmallen. Sommigen liggen wel vijf keer per jaar in het ziekenhuis.

Doorgaans kom je er slechter uit na een longaanval. Symptomen zijn o.a. kleinere longinhoud. Van het grootste belang is om zo snel mogelijk maatregelen te nemen. Hangt van de patiënt af of huisarts of longarts beter is. De rol van de patiënt is essentiëel: hij kent zijn lichaam het best.

Na een longaanval moet alles op alles worden gezet: systematisch alles nalopen door longarts: foto, voeding, medicijnen.

COPD sluipt er in. Vaak waren alle symptomen al in zwakkere vorm aanwezig. De verslechtering gaat langzaam eer er COPD geconstateerd wordt.

Bij gezonde longen kan je op één long goed leven. Vanaf de geboorte heb je eigenlijk een te groot ademhalingsmechanisme meegekregen.

De longarts constateert veelal aan de spraak dat er iets aan de hand is: veel adempauzes in een zin. Ook is het eetpatroon anders: langere pauzes tussen de happen. Gezonde mensen hebben geen tussendoortjes nodig i.t.t. longpatiënten die veel kleine porties nodig hebben.

Hoe zwaarder je bent hoe moeilijker de ademhaling gaat.

Pretnison geeft ‘massa’ op de verkeerde plaatsen in/aan het lichaam.

Er is meer overdracht van virussen in de winter. Men zit dichter op elkaar. Vliegen kan ook een oorzaak zijn: geen airconditioning in een gesloten cabine. Handenschudden is een belangrijke reden. Probeer je handen goed te ontsmetten. Van een mondkapje is nooit bewezen dat dit helpt. Virussen / bacteriën overleven niet lang buiten het menselijk lichaam: ergo knoppen en leuningen zijn geen erge bronnen.

Hygiene heeft ons veel gebracht al moet je kinderen niet laten opgroeien in een te steriele omgeving: zij moeten er aan wennen.

Iedere longpatiënt heeft goede en slechte dagen dus aan de ene kant: wacht niet te lang maar ga ook niet voor elk wissewasje naar de dokter.

Op tijd aan de bel trekken. Neem ook op eigen initiatief meer medicijnen. Gebruik bijv. meer pufjes (Ventolin) op slechte dagen. Bespreek dit met je longarts dan wel longverpleegkundige.

Longrevalidatie: bij fysiotherapeut niet alleen bewegen maar laat je hierbij voorlichten over je ziekte. Longverpleegkundige kan hierbij een rol spelen. Na zo’n longrevalidatie kan je er gemiddeld weer twee jaar tegen.

Als patiënten heel benauwd zijn en niets anders helpt dan wordt er de laatste tijd (in overleg met patiënt) morfine gegeven. In je hoofd zit een prikkel om te ademen. Als de prikkel gedempt wordt door de benauwdheid dan kan morfine geruststellend werken.

Als dit gebruikt wordt voor een kwaal raak je er doorgaans daaraan niet verslaafd.

Als je bang bent,   ga je sneller ademen en dan ‘blaas’ je jezelf a.h.w. op.

Overgangen van warme naar koude ruimtes is vervelend maar er is weinig aan te doen. Hooguit een extra pufje. Adem door je neus dan wordt de lucht voorverwarmd en gefilterd.

Ontstekingsremmers kunnen soms wel veertien dagen duren eer ze werken.

Bij Pretnison: Last van ogen, huis wordt dunner, vet op niet gewenste plaatsen, je kan in de war raken, botontkalking. Ook is de oogarts niet blij met het gebruik van Pretnison. Evenzo Spiriva. Soms moeten er medicijnentegen botontkalking.

Bij een verslechtering (ziekenhuisopname) wordt vaak Pretnison gegeven evt. aangevuld met antibiotica.

Dokter Mooren dringt er op aan dat je a.h.w een soort noodscenario hebben: wat moet ik doen bij een longaanval?